فتحی: گاهی شک می‌کنم کدام کار صابر درست و کدام غلط است!

امیرحسین فتحی که این روزها در نقش صابر عبدلی در مجموعه شهرزاد حضور دارد، می‌گوید کاراکترش به قدری پیچیدگی و چالش دارد که خودش هم به درست و غلط بودن کارهایش شک می‌کند.

امیرحسین فتحی که بازیگری را با فیلم «کیفر» به کارگردانی حسن فتحی شروع کرده و بعد از آن در فیلم «پریناز» که به تازگی رفع توقیف شده، بازی کرد، درباره اکران شدن یا نشدن این اثر سینمایی در همان زمان  گفت:  واقعیت این است که اگر «پریناز» همان سال هم اکران می‌شد، خیلی اوضاع برای من فرقی نمی‌کرد، چون دیگر ایران نبودم. در حقیقت من یک هفته بعد از فیلمبرداری از ایران رفتم و در این مسیر تجربه‌های جدیدی را بدست آوردم.

او ادامه داد: این وقفه چهار ساله به همین دلیل بود که در آن زمان اصلا ایران نبودم. البته وقتی برگشتم تجربه‌های کوچک را انجام دادم تا بین سینمایی‌ها شناخته و دیده شوم. به همین دلیل کارهای کوچک زیادی در این مدت انجام دادم؛ از «شاهگوش» آقای میرباقری تا «پرده‌نشین» بهروز شعیبی، «مزارشریف» حسن بریده و آخری هم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» فرزاد موتمن بود که بعد از فصل اول «شهرزاد» آن را کار کردم.

این بازیگر درباره نحوه انتخابش برای بازی در فیلم «کیفر» توضیح داد: واقعیت این است که در آن زمان یک سالی بود که به سینما علاقه‌مند شده بودم و فهمیدم که پدرم در حال ساخت فیلمی است و برای همان نقشی که من بازی کردم، تست می‌گرفتند. در همان زمان من هم برای تست وقت گرفتم و برای اینکه حاضر باشم، حتی معلم خصوصی گرفتم و خودم را آماده کرده بودم. برای تست که رفتم، اصلا پدر داخل اتاق نماند و گفت خودتان این کار را انجام دهید! در اتاق علیرضا نادری و سعید سعدی بودند. بعد از تست آقای نادری وقتی می‌خواست صحبت کند، نگاهش به بابا افتاد که با چشم و ابرو اشاره می‌کرد که «نه! نه!» که در همین لحظه آقای نادری گفتند: «نه آقای فتحی، به نظرم این همان نقشی است که من نوشتم، فقط سنش کم است، باید ببینیم در تست گریم می‌توانیم سن او را بالا ببریم یا نه!» که بعد از تست گریم نتیجه مثبت شد.

فتحی که بازی در سینما را با فیلم پدرش شروع کرده، درباره سخت‌گیری‌هایی که پدر در کار داشته نیز گفت:  به من خیلی سخت‌تر از بازیگرهای دیگر می‌گرفتند! شاید تمام فشارهای دیگری که ممکن بود وجود داشته باشد، در پلان‌های من برخورد می‌شد و دقیقا برای من همین‌طور بوده که من را بیشتر دعوا می‌کردند!

این بازیگر که تحصیلات آکادمیک را در سینما گذرانده است، درباره ورود به سینما از راه تجربی و اکادمیک عنوان کرد: من دوره‌های بازیگری را در موسسه کارنامه گذراندم و هم در ایران و هم در خارج از ایران، ورک‌شاپ‌های مختلفی را شرکت کرده‌ام. نکته‌ای که وجود داشت تلاش زیادی را در مدت زمانی که هنرجو بودم انجام دادم و جزو معدود هنرجوهایی بودم که خیلی تمرین می‌کردم. من حتی زمانی که فیلم کار می‌کنم، اگر ورک‌شاپی باشد که بدانم چیز تازه‌ای را در آن یاد می‌گیرم، حتما شرکت می‌کنم. چون اصل بازیگری برای من خیلی مهم است و دوست دارم به بُعد توانمند آن برسم و برای این رسیدن تلاش خودم را هم می‌کنم.

او ادامه داد: بازیگری تجربی و آکادمیک بسته به شرایطی که فرد در آن قرار دارد با هم فرق می‌کنند، گاهی تجربی جواب می‌دهد و گاهی آکادمیک. در سینمای خودمان از هر دو سبک آن داریم. اما نظر شخصی خودم و براساس تجربه‌هایی که داشتم، فکر می‌کنم بازیگری خیلی موضوع آکادمیکی نیست و من هنوز هم خودم را هنرجو می‌دانم. برای من بازیگری به شکلی است که هرچه بیشتر کار و تمرین می‌کنم، بیشتر یاد می‌گیریم تا اینکه آکادمیک بدانم و از کسی بشنوم. گاهی در تمرین‌ها چیزهایی را می‌توان یاد گرفت که ممکن است بعدها در یک ورک‌شاپی آن را شنید.

فتحی که در سریال شهرازد نقش صابر عبدلی را بازی کرده و جزو شخصیت‌های رمزآلود مجموعه حساب می‌شود، درباره نقشش بیان کرد: در فصل اول ورود همایون معتدی خیلی ورود جذابی نبود و بر اساس طراحی، بیشتر یک آدم ادا و اطواری با نگاه‌های توخالی بود که اتفاقا خیلی هم نچسب و سرد رفتار می‌کرد. این‌ها رکن‌هایی بود که با کارگردان صحبت کرده بودیم و باید به همان شکل بازی می‌کردم.

او در ادامه تاکید کرد: در فصل اول و نقش همایون حتی اگر در سکانسی کمی احساس در چشم‌ها پیدا می‌شد، کات می‌دادند و می‌گفتند هیچی نباید در چشم‌هایت باشد، به جز سکانس آخر که با حشمت حرف می‌زند و می‌گوید: «بعضی بازی‌ها رو آدم دوست داره که زود تموم نشه» و می‌رود، شاید آن سکانس تنها جایی بود که بخشی از خود واقعی صابر عبدلی را می‌بینیم. بقیه آن ادا و اطوارهایی بود که طراحی شده بودند و اگر فصل دوم مجموعه ساخته نشده بود، در این صورت قصه صابر عبدلی هم ناتمام می‌ماند و مخاطب چیزی از آن نمی‌دانست. اما فصل دوم ساخته شد و حالا او را در روند داستان می‌بینیم.

فتحی با بیان اینکه نقشش پر از رمز و راز است، بیان کرد: این نقش می‌تواند خیلی نقش جذاب و پرچالشی باشد. درست مثل نقشی که در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» داشتم، چون کاراکتری که آن‌جا بازی می‌کردم هم چالش برانگیز بود. من تلاشم را می‌کنم و امیدوارم بیننده‌ها از آن راضی باشند.

او همچنین اضافه کرد: این نقش پر از پیچیدگی است، به قدری که خود بازیگر را به اشتباه می‌اندازد که کدام درست است و کدام غلط! خیلی نقش سختی است و همین پیچیدگی و سختی است که آن را جذاب‌تر هم می‌کند.

فتحی که در سریال نقش فردی بازرگتر از خودش را بازی می‌کند، درباره این تفاوت سنی توضیح داد: من در تنهایی و خلوت خودم نقش را در سن خودم می‌بینم. اما شاید به واسطه فیزیک و چهره‌ام کمی بیشتر از سن اصلی‌ام به نظر برسم. واقعیت دوست دارم نقشی که در سن خودم است را بازی کنم. در واقع اگر نقشی باشد که برایم چالش برانگیز باشد و تجربه جذابی هم باشد و بتوانم در نقش بازی کنم، حتما قبول می‌کنم. اما الان اولویتم این است که در سن خودم باشم. البته فکر می‌کنم صابر عبدلی هم خیلی با خودم تفاوت نداشته باشد. شاید تصور این باشد او ۷-۸ سال بزرگتر است، اما خودم فکر می‌کنم تفاوت سنی من با صابر عبدلی نهایت ۲-۳ سال است.

این بازیگر که  نقش جوانی در دهه سی ایران را بازی کرده است، درباره نحوه رسیدن به این کاراکتر نیز گفت:  طبیعتا وقتی انسان چیزی را نبیند، نمی‌تواند آن را هم بازآفرینی کند، اما به واسطه فیلم‌‌های واقعی و سینمایی، کتاب‌ها و عکس‌ها می‌تواند خودش را در آن موقعیت قرار دهد. درباره من هم این شرایط وجود داشت و از همین ابزار استفاده کردم.

او ادامه داد: البته من هرچقدر هم این کار را انجام دهم، نمی‌توانم کاملا به جوانی که در سال ۳۲ زندگی می‌کرده، برسم. به همین دلیل از نشانه‌هایی که در فیلمنامه وجود دارد، استفاده می‌کنم و با این نگاه که اگر من را در آن زمان می‌گذاشتند، چطور بودم، جلوتر می‌روم. چون گاهی فکر می‌کنم آدم‌ها در زمان‌های مختلف رفتارهای نسبتا مشابهی از خودشان بروز می‌دهند و شاید فقط در گویش‌ها و رفتارهای فیزیکی و اجتماعی فرق کنند. به همین دلیل من سعی کردم صابر عبدلی امروزی را به سال ۳۲ ببرم و نشانه‌هایی که از زندگی آن زمان دارم را در نقش استفاده کنم.

بازیگر نقش صابر عبدلی در مجموعه شهرزاد درباره نظراتی که مردم می‌دهند نیز بیان کرد: من ۹ سال است که تلاش می‌کنم و در این مدت کارهای کوچک، بزرگ و تئاتر را در کارنامه داشتم و یک شبه وارد سریالی به این بزرگی نشده‌ام که نقش خوبی مثل صابر عبدلی را داشته باشم و این برخلاف نگاه عده کمی است که فکر می‌کنند خیلی بدون مقدمه وارد دنیای سینما شدم. به هر حال من بذری که در این سال‌ها کاشتم را توانستم با این سریال که محبوب شده، برداشت ‌کنم. به همین دلیل برایم جذاب است که نظرات را بخوانم و بدانم، البته نه خیلی زیاد که وقت آدم را بگیرد.